ปริศนารหัสลับข้ามโลก

posted on 07 Jan 2015 01:02 by boynipan directory Fiction

     

 

 

 

สมบัติอันล้ำค่า.. จงค้นหาแล้วเจ้าจักพบ

 

 

1.

ท่ามกลางความตื่นตะลึงของการมาถึงของพัสดุชิ้นใหญ่ที่ไม่คาดถึง..

แต่กระนั้น หญิงคนหนึ่งก็ยังอดไม่ได้ที่จะอมยิ้มไปกับสิ่งที่กำลังแสดงตัวอยู่ตรงหน้า

สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะพริมลูกรัก

ด้วยในมือของเธอ พัสดุชิ้นหนึ่งได้ถูกส่งตรงข้ามประเทศมาถึงเธอที่กำลังศึกษาอยู่แดนไกล

ของชิ้นนี้มาจากคุณแม่ของเธอที่อาศัยอยู่ในอีกฟากหนึ่งของโลก!

ที่ด้านบนพัสดุนั้น ลายมือที่เธอคุ้นเคยเขียนถึงวัตถุประสงค์ของการมาถึงนั้นอย่างชัดเจน..

ไม่เคยลืมวันเกิดของเราเลยแม้สักปี.. ” หญิงคนนั้นนึก ดวงตาของเธอเปล่งประกายไปพร้อม

กับความสุขที่เพิ่งเกิดขึ้น..

ด้วยความอยากรู้อยากเห็นถึงสิ่งที่กำลังซ่อนตัวอยู่ภายใน  เธอไม่รีรอที่จะแกะพัสดุชิ้นนั้น

แทบจะในทันทีที่มันมาถึง โดยจินตนาการไปถึงสิ่งที่เธอเคยอยากได้และเคยได้บอกไว้

ครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว ลึก ๆ เธอคาดหวังที่จะให้มันเป็น Surprise  สำหรับเธอในปีนี้

เธอจึงได้แต่แอบยิ้มอย่างมีความหวังโดยไม่รู้ตัวเลยว่า..

อีกไม่นานหลังจากนี้ ของขวัญชิ้นนี้เองที่จะทำให้ชีวิตของเธอต้องเปลี่ยนไปตลอดกาล

ของขวัญที่เธอไม่อาจเข้าใจได้ในตอนแรก

และเป็นสิ่งเดียวที่จะทำให้เธอต้องหลั่งน้ำตาออกมาราวกับจะไม่มีที่สิ้นสุด!!

 

 

2.

ไม่ทันที่เธอจะได้แกะพัสดุชิ้นนั้นออกมา จู่ ๆ สมุดเล่มเล็กเล่มหนึ่งก็หล่นลงมาที่

พื้นจากช่องเปิดเล็ก ๆ ที่เธอเพิ่งเปิดไว้..

นี่มันอะไรกันคะ?! เธอนึก

ดูเหมือนเธอจะแปลกใจเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะหยิบมันขึ้นมาเพื่อที่จะพบว่า..

มันดูเหมือนจะเป็นหนังสือคู่มืออะไรสักอย่างที่คุณแม่ของเธอทำขึ้นอย่างง่าย ๆ

มีไว้เพื่อที่จะส่งสารอะไรบางอย่างถึงเธอ..

ถึงขนาดต้องมีสมุดคู่มือกันเลยหรือ?  เธอนึกสงสัย แต่นั่นก็ไม่ทำให้เธอเกิดความ

เคลือบแคลงใจมากไปกว่าสิ่งที่เธอจะได้เห็นในเวลาต่อมา เมื่อของที่ถูกส่งมาถูกเปิดออกจนหมด

ห๊ะ.. นี่มัน..?!

แวบแรกที่เธอเห็นมันเหมือนกระเป๋าใส่เอกสารลายอะไรสักอย่างที่ด้านบนของมัน

มีรูป ๆ หนึ่งแปะอยู่ ขนาดของมันโดยรวมแล้วใหญ่กว่ากระดาษ A4 เพียงเล็กน้อยและหนัก

ซึ่งโดยรวม ๆ แล้วมันต่างจากที่เธอคิดไว้มาก!

นี่มันอะไรกัน? ๆ ๆเธอได้แต่ถามย้ำอยู่ในใจ

และคำถามนั้นยิ่งดังชัดเจนขึ้น เมื่อเธอได้รับรู้ถึงสิ่งที่ได้เกิดขึ้นในลำดับต่อมา..

กระเป๋าใบนี้มันล๊อก?!

...?!

“..ต้องใช้รหัสเปิด!!

สมองอันชาญฉลาดของเธอประมวลผลได้ในเสี้ยววินาทีนั้น

เธอได้แต่หัวเราะกับตัวเองเงียบ ๆ ในใจ..

  เอาอีกแล้วนะแม่!!

 

 

3.

แล้วคู่มือเล่มนั้นก็ได้ทำหน้าที่ของมันจริงๆ ..

สวัสดีจ๊ะพริมลูกรัก สุขสันต์วันเกิดนะคะลูก ที่นั่นเป็นอย่างไรบ้าง?!

เธอค่อย ๆ ไล่อ่านสารบางอย่างที่คุณแม่ของเธอเขียนถึงเธอผ่านสมุดเล่มบางนั้นอย่างตั้งใจ

เนื้อความส่วนใหญ่เป็นเรื่องของการถามสารทุกข์สุกดิบ และสภาพความเป็นอยู่โดยทั่วไป

นั่น นี่ โน่น.. เธออ่านมันไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเนื้อหานั้นมาถึงช่วงสำคัญตอนท้าย ๆ

ความชัดเจนต่าง ๆ จึงค่อย ๆ ปรากฏขึ้น..

 

“..แม่รู้ว่าลูกเป็นเด็กฉลาด แม่เลยอยากทำอะไรให้ลูกได้ประทับใจบ้าง ของขวัญชิ้นนี้

แม่ตั้งใจมากเลยนะ มันเป็นสิ่งที่ล้ำค่ามาก แต่การที่ลูกจะได้มันไปนั้น ลูกต้องใช้หัวสักหน่อย

รูปบนกระเป๋าใบนี้คือกุญแจ ลองถอดรหัสที่แม่ทำไว้ดู เชื่อว่าลูกทำได้

ขอให้ลูกโชคดี สุขสันต์วันเกิดจ๊ะ

 

ความเงียบทำงานของมันอยู่พักหนึ่ง..

นี่เราจะต้องไขปริศนานี้ให้ได้ก่อนหรือนี่?!

เธอถอนหายใจลึกยาว ก่อนที่จะเหลือบไปมองรูปภาพใบที่ว่านั้นที่กำลังแสดงตัว

อยู่บนกระเป๋าอย่างพินิจพิเคราะห์อีกครั้ง

แล้วจึงพบว่า..

 

 

เฮ้.. นี่มันรูปของเราตอนเด็กกับคุณแม่นี่น่า?!!

ดวงตาของเธอเบิกกว้าง หัวใจของเธอเต้นแรงอย่างฉับพลัน..

    นี่น่ะนะ.. รูปที่เป็นรหัสลับ?!

 

 

4.

แต่ก่อนที่เธอจะค้นเจออะไรบางอย่าง เธอก็ใช้เวลาอยู่นานในการวิเคราะห์รูปเล็ก ๆ นั่น..

รูปใบนี้จะแปลงเป็นตัวเลข 3 หลักได้อย่างไร? เธอคิดและได้แต่ถามตัวเอง

ด้วยรู้ดีว่ากระเป๋าใบนี้มีลักษณะคล้ายคลึงกับกระเป๋าเดินทางที่จะต้องหมุนรหัสตัวเลข 3 แถว

ทั้งซ้ายและขวาให้ถูกต้องเสียก่อน มันจึงจะเปิดออกได้..

จากการสำรวจ รูปนี้ดูจะไม่มีความหมายอะไรเลยสำหรับเธอ เธอจึงลองเปลี่ยนวิธีใหม่

เป็นไล่จับผิดภาพเล็ก ๆ ทั้ง 3 ภาพเหมือนกับกำลังเล่น Photo Hunt Game บ้าง แต่เพียงไม่นาน

เธอก็พบว่าทั้ง 3 รูปนั้นจะแตกต่างกันก็เพียงสีของเหรียญทั้ง 3 สีเพียงเท่านั้น

นอกจากนั้น ทุกอย่างเหมือนกันหมด..!!

ด้วยไม่ย่อท้อ เธอจึงลองค้นหาด้วยวิธีใหม่ คราวนี้เธอเปลี่ยนมาเป็นสนใจกับตัวเลขที่อยู่ในภาพบ้าง

เท่าที่เธอเห็น ทั้งภาพดูจะมีตัวเลขอยู่เพียงไม่กี่ตัวเท่านั้น นั่นก็คือ เลข 2 - 5 - 5 - 0 ซึ่งเป็นเลขของ

ปี พ.ศ. และเลข 1 ของหนึ่งบาท แต่เธอก็ไม่คิดว่ามันจะเป็นคำตอบที่ง่ายถึงเพียงนั้น

มันจะต้องมีอะไรบางอย่างที่แอบแฝงอยู่..?!

เธอหยุดใช้ความคิดนิดหนึ่ง ก่อนที่คำ ๆ หนึ่งบนภาพนั้นจะมาสะกิดใจเธอ..

- จงค้นหา แล้วเจ้าจักพบ -

“..ข้อมูลนั้นเป็นสิ่งที่ต้องค้นหา ไม่น่าจะใช่สิ่งที่จะปรากฏแค่เพียงตาเห็น!!

ด้วยที่มีมุมมองที่ใหม่ขึ้น ในที่สุดเธอก็มองเห็นมันจนได้?!

- ความผิดปกติบางอย่างที่ซ่อนตัวอยู่ในความเงียบ -

เมื่อเธอลองมองภาพนั้นในอีกมิติหนึ่ง กล่าวคือไม่มองแต่ภายในภาพ

แต่มองภาพทั้งภาพในกรอบที่ใหญ่กว่านั้น ..มองตะแคง!

เธอจึงเห็นว่าที่ด้านล่างของภาพนั้น มีภาพอีกภาพหนึ่งที่ถูกพับซ่อนเอาไว้อยู่..

เธอค่อย ๆ ใช้มือดึงสก๊อตเทปใสที่ยึดติดภาพนั้นกับกระเป๋าไว้ให้หลุดออก

ไม่นานนัก ภาพคำใบ้ที่ 2 ก็ปรากฏตัวขึ้น!!

  

 

 

5.

เอ๋.. นี่มันภาพอะไรเนี่ย?!

และแล้วคำใบ้ที่น่าจะเป็นจิ๊กซอว์อีกตัวก็ได้ปรากฏต่อหน้าเธอ เธอเริ่มหายใจไม่ทั่วท้องแล้วในตอนนี้..

เท่าที่เธอเห็น มันคือภาพ Graphic Design อะไรสักอย่างที่ดูจะสยดสยองมากกว่าจะเป็นน่ารัก

ที่ตรงกลางภาพมีนักร้องชื่อดัง RIHANNA ที่ถูกแต่งให้ดูคล้ายเมดูซ่ายืนเด่นเป็นสง่าอยู่

เธอแอบเห็นคำว่า GQ MAGAZINE ซึ่งแม่ของเธอคงไปเอารูปนี้มาจากนิตยสารไหนสักแห่ง

ตรงด้านขวาของภาพฉลามขาวตัวเขื่องกำลังอ้าปากจะงับอะไรสักอย่าง บนลำตัวนั้นมีตัวเลข 22

ที่ชวนน่าสงสัยแปะอยู่ ขณะเดียวกันทางด้านซ้ายมือของภาพมีตุ๊กตาอะไรก็ไม่รู้ตัวใหญ่ ๆ

กำลังทำเต๊ะจุ้ยยืนกร่างอยู่..

ภาพทั้ง 2 จะต้องเกี่ยวโยงกัน..!! เธอรับรู้ได้ในทันที

แล้วมันอย่างไรล่ะ?! ถึงจุดนี้เธอเริ่มตั้งคำถาม และคำตอบที่ว่าก็ดูเหมือนจะมาเร็วกว่าที่คิด

เมื่อหนึ่งในคำพูดของคุณแม่เธอในหนังสือคู่มือดังขึ้นในเงาคิด..

รูปบนกระเป๋าใบนี้คือกุญแจ.. ”

คำพูดที่เป็นปริศนาชวนให้เธอรีบย้อนกลับไปพิจารณาภาพแรกที่เธอเห็นใหม่อีกครั้ง..

รูปใบนี้.. ภาพนี้คือ.. คุณแม่กำลังอุ้มฉัน..”

เธอพยายามนึกว่านอกจากสิ่งนั้นแล้ว มันยังมีอะไรที่เธอเห็นอีก..

มีเหรียญ 1 บาทที่ฉันกำลังถืออยู่..

และเหรียญนั้นมีทั้งสีทอง, สีเงิน, สีทองแดง!

และทันใดนั้น เธอก็หวีดร้องและกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ..

..!!

ใช่..

เธอเจอมันแล้ว!!

 

 

6.

รหัสนั้น คือ วันเกิดของเธอเอง!!

มันคือเลข - 2 3 6 -

วันที่ 23 เดือน มิถุนายน..

ในตอนนี้ เธอรู้สึกตื่นเต้นดีใจและดูจะมีความสุขยิ่งกว่าตอนที่เธอรู้ตัวว่าจะได้ทุนเรียนฟรีเสียอีก

ความรู้สึกที่เพิ่งเกิดขึ้นนั้นไม่ใช่อื่นใด มันเป็นของ ผู้ชนะในเกมส์ที่ดูเหมือนจะยากแสนยากนี้

เข้าใจคิดนะคะคุณแม่.. ”

เธอยิ้ม พร้อมกับมองไปยังคำตอบที่แสดงตัวอย่างแจ่มชัดและอยู่ตรงหน้า..

ลูกบาศก์ทองคำ!! นั่นคือ คำตอบที่เธอได้จากการแก้ปริศนาในช่องแรก

ในภาพนั้น เธอเห็นตัวเองในตอนเป็นเด็กถือเหรียญบาทที่เป็นสีทองอยู่โดยมีภาพของคุณแม่

ที่กำลังยิ้มเป็นฉากหลัง..

ที่ตรงกลางภาพมีฉันซึ่งเด่นที่สุด.. และเป็นลูก!

กำลังถือเหรียญบาทที่มีสีทอง!!

และถ้าภาพแรกคือลูกกุญแจ ภาพที่ 2 ก็ต้องคือแม่กุญแจ ที่ ๆ จะต้องไปค้นหาคำตอบ!!!

เมื่อเธอถอดรหัสภาพได้ดังนั้น เธอจึงลองย้อนกลับไปค้นหาไอ้ลูกบาศก์ทองคำ ที่ว่า

จากในภาพที่ 2 ว่ามันมีอยู่ไหม?

 

 

คำตอบนั้นก็ดูจะชัดเจน..

2 อันบนลูกตาหมี!!

แล้วลูกบาศก์เงินในภาพช่องที่ 2 ล่ะ? เธอคิด โดยที่แทบจะไม่ต้องกลับไปดูคำใบ้เหล่านั้นอีก

3 อันที่อยู่ตรงเข็มขัดของตุ๊กตาหมีนั่นไง!!

 “และลูกบาศก์ทองแดงล่ะ?

นั่นแหละ.. วางอยู่ตั้ง 6 อันตรงชั้นวางหนังสือ!!

คำตอบทั้งหมดดูจะชัดเจนมาก ซึ่งเธอยอมรับว่าเธอแทบจะไม่ทันสังเกตเห็นมันเลย

ในเวลาก่อนหน้านี้ จู่ ๆ มันก็ปรากฏขึ้นภายหลังจากที่เธอได้รับรู้ถึงจุดหมายแล้ว

ราวกับการเสกช้างให้โผล่กลางที่แจ้งของนักมายากล..

มันดูมีเหตุผล แต่มันจะใช่คำตอบที่ถูกหรือเปล่านะ..?

ด้วยความตื่นเต้น เธอค่อย ๆ หมุนรหัสที่เธอเพิ่งค้นหาได้บนกระเป๋าใบนั้นอย่างช้า ๆ

เธอใส่เลขตัวที่ 1 เลขตัวที่ 2 และเลขตัวที่ 3 แล้วเธอก็ลองกดปุ่มเปิด..

แล้วในที่สุด เสียงที่เธออยากได้ยินมากที่สุดก็ร้องดังขึ้น..

      

กลิ๊ก!!

 

ทุกอย่างมันควรจะจบลงแล้วเมื่อการแก้ปริศนาเดินทางมาถึงจุด ๆ นี้

หากเธอไม่เปิดกระเป๋าไปเล็กนั้นแล้วไปเจอกับตัวเลขอีกชุดหนึ่งเข้าเสียก่อน..

ของข้างในไม่ใช่ของขวัญ หากแต่เป็นตัวเลขอีกชุดหนึ่งที่เธอคุ้นตาและรู้ดีว่า

ยังเป็นสิ่งที่ยังขาดหายไป..

เธอหลับตาลงแล้วนึกถึงตัวเลขนั้นในใจ

 

.. ใช่มันคือ ปีเกิด ของเธอ!!

 

 

7.

ด้านในของกระเป๋าใบนั้นไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่า อิฐบล็อก ก้อนหนึ่งที่ถูกจัดวาง

ไว้ตรงกลางของช่องว่างที่บุไว้ด้วยกำมะหยี่สีแดงขนาดที่เท่ากับตัวของอิฐพอดี

และที่ผิวด้านบนของก้อนอิฐนั้น มีตัวเลข 4 ตัวที่ดูคล้ายกับถูกพ่นด้วยสีสเปรย์อย่างหยาบ ๆ ไว้

ปรากฏอยู่..

     

- 1985 -

 

มันเป็นปีที่เราเกิด.. ”

แต่ไม่ทันที่เธอจะคิดอะไรต่อ.. ทันใดนั้น จู่ ๆ สิ่งที่ไม่คาดฝันสิ่งหนึ่งก็ได้เกิดขึ้นกับเธอ

มันคือ เสียงกริ่งของโทรศัพท์บ้านที่ไม่เคยดังมาสักประมาณ 3 ชาติครึ่งแล้ว..

    

กริ้ง!!!

 

เธอรีบหันไปหามันในทันที..

Hello.. Prime Speaking, Who’s That?

พริม.. นี่แม่เอง Surprise สุขสันต์วันเกิดจ๊ะ!เสียงที่คุ้นเคยนั้นดังมาจากที่ปลายสาย

เธอจำเสียงนั้นได้แทบจะในทันที..

แม่.. ขอบคุณค่ะ หนูเพิ่งได้ของขวัญของแม่วันนี้เอง! เธอตอบ

เป็นอย่างไรบ้างลูก แก้โจทย์ไปถึงไหนแล้ว..? ฝ่ายคุณแม่เริ่มถามบ้างด้วยความห่วงใย

เพิ่งเปิดกระเป๋าได้เองค่ะ เนี่ยอิฐบล็อกยังนั่งยิ้มให้หนูอยู่เลย เห็นแต่ตัวเลขปีเกิดยังไม่ไปไหน.. ”

เอาล่ะ ๆ เก่งมาก ๆ ลูกทำได้ดีแล้ว ที่จริงเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว ลูกก็ได้สมบัติล้ำค่าที่ว่านั่นไปแล้วล่ะ

รู้ตัวไหม..?!

เธอได้ยินคุณแม่ของเธอเริ่มสรุป น้ำเสียงที่ปลายสายนั้นดูนุ่มนวลมาก

อย่างไรคะคุณแม่..? หมายถึงหนูได้ของขวัญมาแล้วหรือ?! ปลายสายนิ่งไปนิดหนึ่งก่อนที่จะเริ่มตอบ

ที่จริงแล้ว ลูกก็เห็นของขวัญนั้นตั้งแต่แรกแล้ว บนรูปของเราตรงคำว่า..

จงค้นหา แล้วเจ้าจักพบ น่ะ นั่นคือสิ่งที่แม่อยากจะมอบให้กับลูกเป็นของขวัญวันเกิดในปีนี้.. ”

มันอย่างไรล่ะคะคุณแม่..?? สาวน้อยคนนั้นรีบถามด้วยความสงสัย

ก่อนหน้านี้ ตอนที่เจ้าเปิดดูรูปเมดูซ่าที่แม่อุตสาห์ทำไว้ในครั้งแรก ลูกมองเห็นลูกบิด

ที่แม่วางไว้ตั้งมากมายในรูปนั่นหรือเปล่า? ฝ่ายแม่เริ่มตั้งคำถาม

ไม่ค่ะ.. ไม่เห็น.. หนูมาเห็นมันก็ตอนที่แก้ปริศนานั้นแล้ว แล้วย้อนกลับไปดู..”

นั่นแหละคือสิ่งสำคัญที่แม่อยากจะบอก..

ที่จริงแล้วของบางอย่างมันก็อยู่ที่ตรงหน้าของเราอยู่แล้ว เพียงแค่เรายังไม่รู้ตัวว่า

เราจะหามันเท่านั้นเอง.. เมื่อเราไม่มองหา เราก็จะไม่เห็น!!

หญิงสาวเมื่อได้ยินดังนั้นถึงกับอึ้งไปพักหนึ่ง..

ดังนั้น สิ่งสำคัญที่สุดในเรื่องนี้คืออะไรลูกรู้ไหม? หญิงผู้เป็นแม่คนเริ่มถามต่อ

และรับรู้ได้ถึงความอึดอัดจากอีกฝากของปลายสาย..

คำตอบของมันอยู่ที่ตัวเลข 4 ตัวที่เป็นปีเกิดของหนูนั่นแหละ สิ่งที่เจ้าจะต้องเรียนรู้และ

จดจำมันไว้ให้ดีคืออะไร ลองย้อนกลับไปดูคำตอบนั้นด้วยตัวของลูกเอง

ตัวอักษรที่ซ่อนอยู่ในตัวเลขที่ภาพเมดูซ่า เรียงตัวเลขตามปีเกิดของเจ้า 1985.. ”

แทบจะในทันที หญิงคนนั้นจึงหยิบภาพที่ 2 นั้นขึ้นมาดูใหม่อีกครั้ง ตัวเลข 0 - 9 สีดำ

ขนาดใหญ่แสดงตัวอย่างชัดเจนที่ตรงด้านบนของรูป..

เธอไล่เรียงตัวหนังสือเล็ก ๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ในนั้นมานำมาต่อกันใหม่ตามปีเกิดที่แม่ของเธอสั่ง..

มันเป็นคำว่า.. ”

 

1 - 9 - 8 - 5

G - O - A - L

 

เป้าหมาย!! หญิงสาวคนนั้นรีบตะโกนเสียงหลง..

ใช่แล้วจ๊ะลูก.. หนทางน่ะหาได้ไม่ยากหรอกตราบเท่าที่เจ้ารู้ว่าเจ้าจะหาอะไร..?!

และเมื่อเจ้าออกค้นหา เจ้าก็จะพบ!! ” 

 จนถึงตอนนี้คำพูดของคุณแม่คนนั้นดูจะกินใจลูกสาวของเธอยิ่งนัก และเมื่อ

สิ้นสุดคำคมซึ่งเป็นของขวัญวันเกิดชิ้นสำคัญในปีนี้ หญิงสาวผู้นั้นก็ถึงกับกลั้นน้ำตาต่อไปไว้ไม่อยู่

ในที่สุดเธอก็เปล่งเสียงร้องไห้ออกมาอย่างสุดเสียง น้ำตาอุ่น ๆ นั้นไหลอาบทั้งสองแก้ม

มันไหลยาวราวกับจะไม่มีที่สิ้นสุด..

และแม้จะรู้ตัวว่าน้ำเสียงของเธอต้องสั่นเครือหากต้องพูดอะไรไปในตอนนี้

แต่กระนั้นแล้ว หญิงสาวคนนั้นก็พยายามรวบรวมความกล้าทั้งหมดของเธอกล่าวความรู้สึกสุดท้าย

ไปสู่ปลายสายที่เธอไม่อาจเห็นหน้า น้ำเสียงนั้นดูจะเจือปนไปด้วยความเศร้าหมองอยู่นิด ๆ..

 

คำคมหนูไม่เอา..! หนูจะเอากระเป๋า PRADA AAA..A!!!

 

  

 

คุยกันหลังไมค์

นิพันธ์ ทารีมุกข์ครับ..

สวัสดีปีใหม่ 2015 ทุก ๆ ท่านนะครับ มีความสุขถ้วนทั่วกันนะครับ^ ^

ผ่านไปอีกปีแล้ว รู้สึกว่าเวลานี่มันช่างเดินเร็วเสียจริงนะ

นานมากแล้วที่ผมไม่ค่อยได้เขียนงานในลักษณะการถอดรหัสอย่างนี้

ซึ่งที่จริงแล้ว ในตอนนี้ผมต้องการให้มันเป็นภาคต่อเนื่องจากเรื่อง..

“จิ๊กซอว์ที่หายไป.. ” น่ะครับ ครอบครัวของอัจฉริยะ

(Link : http://boynipan.exteen.com/20120515/entry )

และการจะได้อะไรมาในแต่ละอย่างของครอบครัวนี้จะต้องถอดรหัส

หรือแปลรหัสโน่น นี่ นั่นกันไป

รอบนี้ที่จริงอยากให้ออกเป็นแนวมายากลเสียด้วยซ้ำ

(แบบมองครั้งแรกไม่มี อ่าน ๆ ไปย้อนกลับมาดูอีกครั้ง เอ๊ะ.. มาได้ไง?! )

อะไรประมาณนี้ ฮา.. พยายามแล้วกับเรื่องราวในตอนนี้ (เอ๊ะ.. แล้วมันเป็นอย่างนั้นไหมนะ?! )

หวังว่าเพื่อน ๆ จะชอบกันนะครับ

อย่างไรรักษาสุขภาพด้วยนะครับ ตอนนี้ก็เข้าหนาวแล้ว

แล้วพบกันใหม่กับตอนหน้านะครับ จะเป็นเรื่องอะไรโปรดติดตาม

แล้วพบกันใหม่ครับ บุญรักษา

สวัสดีครับ..

...

 

ปล. ผมมีรางวัลพิเศษเป็นของฝากจากพม่ามาให้กับเพื่อน ๆ ด้วยนะครับ

3 รางวัล สำหรับ 3 คอมเมนต์ที่จะเม้นอะไรก็ได้ใน Entry นี้แต่บังเอิญโดนใจ

ถือเป็นของขวัญปีใหม่ปีนี้นะครับ ประกาศผลผู้โชคดีใน Entry ต่อไป

ขอบคุณครับ...

 ^ ^