- นิพันธ์ ทารีมุกข์ -

 

 

1.

 

ภายหลังจากที่เสียงหวีดร้องดังขึ้นและเงียบหายไป..

คุณแม่ในวัย 40 ปีผู้นั้นจึงได้รีบรุดออกไปหาที่มาของเสียงด้วยความรู้สึกตื่นตระหนก

เธอรับรู้ได้ทันทีว่านั้นเป็นเสียงร้องของลูกสาวที่หวีดดังขึ้นจากที่ไหนสักแห่งในบ้าน

เธอพยายามตามหาจนทั่ว จนในที่สุดเธอก็พบร่างของลูกสาวนอนหมดสติอยู่ภายในห้องโถงใหญ่

‘มันเกิดอะไรขึ้นพริมลูกรัก?! ’

ในขณะที่เธอรีบเข้าไปประคองร่างนั้นไว้ หัวใจของเธอเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ เธอพยายามสังเกตถึง

สิ่งต่าง ๆ ที่อยู่รายรอบตัวว่าอะไรที่อาจเป็นสาเหตุที่ทำให้ลูกของเธออยู่ในสภาพนี้..

นอกจากคอมพิวเตอร์ตัวหนึ่งที่เปิดค้างไว้แล้วก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีสิ่งใดที่ดูผิดปกติ ไม่มีร่องรอย

ของการทำร้ายร่างกาย หรือร่องรอยของการใช้สารเสพติดแต่อย่างใด..

‘หรือจะเกี่ยวกับของขวัญวันเกิดที่เรานำมาให้เมื่อเช้านี้?! ’ หญิงคนนั้นฉุกคิด เพราะจะว่าไปแล้ว

สิ่งเดียวที่ดูเหมือนว่าจะผิดปกติภายในบ้านในเวลานี้ นั่นก็คือการที่เธอได้สร้างความประหลาดใจเล็ก ๆ

ให้กับลูกสาวของเธอเนื่องในวันคล้ายวันเกิดครบรอบปีที่ 20 เมื่อตอนเช้า

‘ต้องเป็นเพราะของขวัญชิ้นนั้นแน่ ๆ ?!! ’ ใจของเธอเริ่มเต้นแรง เหงื่อของเธอเริ่มตก

ด้วยความร้อนรน..

เธอพยายามกวาดสายตาไปโดยรอบเพื่อดูว่ามี ‘ของสิ่งนั้น ’ อยู่ในบริเวณนั้นหรือไม่..

ที่ชั้นวางหนังสือ..? โต๊ะรับแขก..? บนโซฟา..?!  

..แล้วในที่สุดเธอก็เห็นมัน!!

 

- กรอบรูปขนาดใหญ่ที่ภายในมีกระดาษปริศนาแผ่นหนึ่งจัดแสดงอยู่ -

 

ของขวัญชิ้นนั้นที่เธอตามหา มันถูกวางไว้บนโต๊ะกลมเล็ก ๆ ข้างโซฟาที่มีร่างของลูกสาวเธอ

นอนสลบอยู่นั่นเอง สำหรับเธอแล้ว..

สิ่งนี้คือของดูต่างหน้าเพียงหนึ่งเดียวที่เธอได้รับจากสามีผู้ล่วงลับผู้ได้ชื่อว่าเป็น

อัจฉริยะแห่งยุคที่ฝากถึงลูกสุดที่รัก..!!

และบนพื้นใกล้ ๆ กัน เธอเหลือบไปเห็นกระดาษขาวอีกแผ่นหนึ่งซึ่งมีลายมือของลูกสาวเธอ

ที่เขียนอะไรบางอย่างไว้ตกอยู่..

‘อย่าบอกนะว่าลูกไขปริศนานั้นได้แล้ว?! ’ เธอตกใจและเริ่มเกิดความกังวลในแววตา

ด้วยความสงสัย เธอจึงรีบเอื้อมมือไปหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาอ่านข้อความที่ก่อนหน้านี้เธอ

ยังมองเห็นมันไม่ชัดเท่าไหร่นัก ลึก ๆ แล้วเธอไม่คิดว่าลูกสาวของเธอจะแก้สมการยาก ๆ ได้

ภายในระยะเวลาอันสั้นถึงเพียงนี้ เธอกวาดสายตาเพื่อมองหาคำตอบที่ว่านั่นไปจนทั่ว  

บริเวณด้านล่างของกระดาษ ข้อความประโยคหนึ่งถูกเขียนไว้อย่างชัดเจน..

ชื่อนั้น..

คือ.. 

เธอไล่อ่านไปจนเห็นถึงคำตอบในบรรทัดสุดท้าย..

..?!

‘ห๊ะ!!! ’

และวินาทีนั้นเอง อาการช็อคสุดขีดก็เกิดขึ้นกับเธอโดยฉับพลัน

เธอหมดสติลงในทันที และนอนสลบอยู่ข้างกายของลูกสาวของเธอไปอีกคนหนึ่ง!!

 

 

2.

 

- หลายชั่วโมงก่อน -

‘สุขสันต์วันเกิดจ๊ะ พริมลูกรัก!! ’

ในเช้าวันหนึ่งที่ท้องฟ้าแจ่มใสเป็นพิเศษ วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของหญิงสาวผู้หนึ่ง

ผู้ซึ่งมีอายุครบ 20 ปีบริบูรณ์พอดิบพอดี ในวันที่มีความหมายสำคัญเช่นนี้ สำหรับสาวน้อยอย่างเธอแล้ว

คงไม่มีสิ่งไหนที่จะน่าประทับใจไปกว่า การที่เธอเปิดประตูห้องออกมาแล้วพบว่าคุณแม่ของเธอ

มายืนรอพร้อมของขวัญที่อยู่ในมือ..

‘มีความสุขมาก ๆ นะลูกรัก นี่ของขวัญวันเกิดลูกจ๊ะ ลูกจะต้องชอบมันแน่ ๆ  ’

ความประทับใจในช่วงเวลานั้นทำเอาสาวน้อยถึงกับนิ่งอึ้งทำอะไรไม่ถูก น้ำตาใส ๆ ถึงกับหลั่งริน

ก่อนที่เธอจะโผไปสวมกอดมารดาสุดที่รักและบอกความในใจสั้น ๆ ที่เธอคิดอยู่ในขณะนั้น..

‘ขอบคุณค่ะแม่ หนูรักแม่ที่สุดในโลก ’ และรับของชิ้นใหญ่นั้นไว้

‘นี่มันอะไรกันค่ะ..?! ’

‘ลองแกะดูสิ..!! ’

เท่าที่หญิงสาวคนนั้นเห็น สิ่งที่อยู่ในมือมันคล้ายกับกรอบรูปขนาดใหญ่ที่ถูกห่อมาอย่างดี

สิ่งแรกที่เธอคิด คือภายในน่าจะเป็นรูปอะไรสักอย่างของเธอหรือรูปที่ถ่ายคู่กับคุณแม่ที่น่ารัก ๆ

รูปไหนสักรูป ไม่รอช้า.. เธอบรรจงแกะกระดาษห่อนั้นออกอย่างทะนุถนอม เพื่อที่จะพบกับความ

ประหลาดใจอย่างยิ่งยวดว่าสิ่งที่เธอคิดนั้นมันผิดถนัด ของที่อยู่เบื้องหน้าของเธอนั้นมันช่าง

ห่างไกลจากสิ่งที่เธอคิดไว้เหลือเกิน..

‘ว้าว.. นี่มันอะไรกันคะนี่?! ’

ด้วยสิ่งที่เธอเห็นนั้น ที่ตรงกลางภาพกลับมีเพียงกระดาษแผ่นเล็กแผ่นหนึ่งซึ่งเขียนตัวเลข

อารบิทจำนวนหนึ่งไว้บรรจุใส่กรอบไว้อย่างดี..

 

 

 

หญิงผู้เป็นแม่เผยให้เห็นถึงรอยยิ้มก่อนที่เธอจะพูดต่อ ‘นี่คือที่มาชื่อของลูกที่คุณพ่อเป็นคนตั้งให้ไงล่ะ!! ’

ขณะที่กลุ่มตัวเลขดังกล่าวยังคงสร้างความประหลาดใจให้กับหญิงสาวผู้นั้นยังไม่ทันเสร็จ คุณแม่

ของเธอก็เฉลยถึงที่มาที่ไปของกระดาษดังกล่าวว่ามันสำคัญและเหมาะที่จะเป็นของขวัญ

ในวันที่พิเศษอย่างนี้เพียงไร..

‘อะไรนะคะ ชื่อของลูก..?! ’ ด้วยความสับสนระคนสงสัย หญิงสาวคนนั้นได้แต่จ้องมองไปที่กลุ่ม

ตัวเลขเหล่านั้นพร้อมกับที่นึกในใจว่า..

‘..มันจะอ่านเป็นชื่อของเราได้อย่างไร? พริม!! ’

แต่ก่อนที่เธอจะได้ถาม คุณแม่ของเธอก็ได้บอกเล่าถึงที่มาของกระดาษแผ่นนี้ให้เธอฟังต่อ..

‘แม่ได้มันมาขณะที่ลูกยังอยู่ในท้องได้ประมาณ 4 - 5 เดือน.. ’

จากคำบอกเล่าที่เหลือหญิงสาวผู้นั้นพอจะจับใจความได้ว่า เนื่องจากคุณพ่อของเธอเป็นผู้มี IQ สูง

คนหนึ่งจนหลายคนเรียกท่านว่าเป็น  - อัจฉริยะ - ในขณะนั้น

คุณพ่อผู้ซึ่งเป็นนักวิทยาศาสตร์และผู้เชี่ยวชาญด้านรหัสสัญญาณ

การเลือกและตั้งชื่อให้กับลูกคนแรกนั้น ท่านจึงไม่อยากจะให้มันเกิดขึ้นอย่างธรรมดา..

‘พ่อของลูกก็รู้ว่าแม่ไม่เก่งในเรื่องพวกนี้ เขาที่มีชื่อของลูกอยู่แล้วในใจ ก็เลยคิดเป็นปริศนา

และให้เวลาแม่ได้แก้โจทย์ที่ว่านั่นก่อนที่ลูกจะเกิดอยู่นาน!! ’ คุณแม่ผู้นั้นเล่าต่อ

‘นี่คือกระดาษแผ่นที่พ่อของลูกเขียนให้กับแม่ในตอนนั้น! ’ เมื่อถึงตอนนี้หญิงผู้เป็นแม่หยุดพูด

ไปนิดหนึ่ง ในดวงตาที่เจือปนไปด้วยความเศร้าหมองทำให้ลูกสาวของเธอรู้ว่ามันเจ็บปวดเพียงไร

ในคำพูดประโยคต่อไป..

‘แต่สุดท้ายท่านก็ด่วนจากไปเสียก่อนไม่กี่วันหลังจากนั้น.. แม่จึงอยากให้ลูกได้รู้ว่า

ที่จริงแล้วพ่อของลูกนั้นรักและคิดถึงลูกมากมายสักเพียงไร!! ’

หญิงคนนั้นทำท่าปาดน้ำตาและโผกอดลูกที่รักอีกครั้ง

‘แม่ใช้เวลาแก้ปริศนานี้อยู่หลายเดือนกว่าจะแก้มันได้ พ่อของลูกยังอยู่กับเราตรงนี้

เพื่อรำลึกถึงท่านด้วย  แม่เลยอยากให้ลูกได้ลองค้นหาชื่อที่แอบซ่อนอยู่นั้นด้วยตัวของลูกเอง..

พ่อและแม่รักลูกนะ ’

ก่อนที่การสนทนานี้จะจบลง โดยที่คุณแม่ของเธอได้ปล่อยให้สาวน้อยผู้นั้นอยู่กับของขวัญชิ้นสำคัญนี้

ด้วยความรู้สึกปลื้มปีติและภาคภูมิใจอันเปี่ยมล้น

 

 

3.

 

และแล้วการแก้ปริศนาที่เต็มไปด้วยความเข้มข้นก็ได้เริ่มต้นขึ้น..

หญิงสาวคนนั้นคัดลอกตัวเลขทั้งหมดลงบนกระดาษเปล่าเพื่อเตรียมการในการแก้ปริศนา

เธอรู้สึกว่าสติปัญญาที่ชาญฉลาดจากคุณพ่อคงจะถ่ายทอดมาสู่เธอไม่ทางใดก็ทางหนึ่งบ้าง

และนั่นคงจะช่วยให้เธอสามารถไขปริศนานี้ลงได้ด้วยเวลาอันสั้น เธอแอบหวังให้เป็นเช่นนั้น

เมื่อการเตรียมการทุกอย่างแล้วเสร็จเธอจึงเริ่มต้นแก้ปริศนานั้นทันที..

ในขั้นตอนแรก เธอเริ่มต้นคิดว่าตัวเลขทั้งหมดนั้นจะกลายมาเป็นชื่อของเธอได้อย่างไร

เธอจึงตั้งคำถามถามตัวเอง ‘ถ้านึกถึงชื่อ.. เราจะนึกถึงอะไร? ’

คำตอบที่เธอได้มาในเวลาต่อมานั้นก็คือ ถ้าพูดถึงชื่อก็ต้องพูดถึง - ตัวหนังสือ -

ทันทีที่คิดได้ เธอเหลือบมองตัวเลขทั้งหมดนั้นใหม่และเริ่มต้นเขียนตัวเลขทั้งหมดในรูปแบบ

ของตัวหนังสือที่เขียนติดติด ๆ กัน..

- สิบหกสิบสี่หนึ่งสี่สิบสาม สิบแปดห้าสิบเก้ายี่สิบเอ็ด.. -

เธอพยายามหาถึงความสัมพันธ์ของตัวเลขกับตัวหนังสือว่าจะมีส่วนไหนไหมที่มันจะเกี่ยวข้องกัน

‘ไม่มี!! ’ นั่นคือคำตอบที่เธอได้รับ..

ไม่ว่าเธอจะโยงตัวหนังสือที่ได้มานั้นอย่างไร คำว่า - พริม - ที่เป็นชื่อของเธอก็ไม่ปรากฏ

จากนั้นเธอจึงลองใหม่ เธอเริ่มตั้งข้อสังเกตที่ว่าหากชื่อของตัวเลขไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง

กับชื่อของเธอแล้ว แล้วตัวเลขเหล่านี้หมายถึงอะไร?

เธอเริ่มต้นตั้งคำถามใหม่ ‘ถ้าเรานึกถึงตัวเลขเหล่านี้ล่ะ.. เราจะนึกถึงอะไรได้บ้าง?! ’

‘..นึกถึงตัวเลข ๆ ๆ ’ เธอจ้องมองไปที่กระดาษตรงหน้าราวกับจะเฝ้าภาวนาให้คำตอบนั้นปรากฏ

‘ตัวเลข.. ลำดับ!! ’ วินาทีนั้นคำ ๆ หนึ่งปรากฏขึ้นมาอย่างกะทันหันในความคิดเธอ

เธอนึกไปถึงสมัยที่เธอทำรายงานในสมัยก่อน ในตารางช่อง Excel  ช่องแรก ส่วนใหญ่คำที่เธอ

มักจะพิมพ์ใส่ไปนั้นจะเป็นคำว่า ‘ลำดับที่!! ’

หากแต่คำถามต่อมาก็เกิดขึ้นในทันที.. ‘แล้ว ลำดับที่ กับ ตัวหนังสือ มีความสัมพันธ์กันอย่างไร? ’

ด้วยความคิดที่กำลังลื่นไหลทำให้เธอพอจะเห็นคำตอบนั้นได้อย่างรำไร..

‘ตัวเลขในแต่ละตัวนั้นอาจจะแทนตัวอักษรตามลำดับ!! ’

เมื่อคิดได้ดังนั้น ไอเดียต่าง ๆ ก็พลั่งพรูเข้ามาในหัว ‘ก=1, ข=2, ค=3.. หรือ A=1, B=2, C=3 .. ’

เธอสังเกตกลุ่มของตัวหนังสืออีกครั้งใกล้ ๆ

‘อักษรไทยมี 44 ตัว และสระอีกเพียบ ของทางอังกฤษมี 26 ตัว จากที่ดูจำนวนตัวเลขที่ไม่สูงมากนั้น

น่าจะเป็นอย่างหลังซะมากกว่า!! ’  เธอวิเคราะห์ทุกอย่างอย่างมีเหตุมีผล

เมื่อตัดสินใจได้ เธอจึงลองแปลงตัวเลขทั้งหมดให้เป็นตัวอักษรในภาษาตามที่เธอคาด..

 

 

 

...

 

‘อะฮ้า.. บิงโก!!! ’

แวบแรกที่ได้เห็น เธอก็รับรู้ได้ทันทีว่าเธอมาถูกทางแล้ว..

‘เข้าใจเล่นนะพ่อคะ?! ’ เธอนึก ด้วยสิ่งที่เธอเห็นก็คือตารางตรงหน้าไม่ใช่ตารางปริศนาที่ยากเย็นอีกต่อไป

มันก็แค่ปริศนาอักษรไขว้ธรรมดา ๆ เธอแค่จะต้องหาชื่อของเธอ ..

‘พริม เริ่มต้นด้วยตัว P!! ’

จากที่เห็นปริศนาข้อนี้ดูช่างง่ายดายนัก เธอรีบใช้ปากกาวงกลมตัวอักษรทั้งหมดที่สะกดเป็นชื่อ..

 

 

 

‘ฮ่า ๆ ๆ หนูทำสำเร็จแล้วคะคุณแม่!! ’ จากที่สังเกต ที่จริงแล้วในกลุ่มตัวอักษรนี้นั้นมีแค่คำ ๆ นี้เท่านั้น

ที่ดูจะอ่านเป็นชื่อได้ และมีความไพเราะเหมาะสมที่จะเป็นชื่อเธอ..

‘ที่เหลือมันไม่สามารถสะกดเป็นคำได้!! ’ เธอคิด

แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้เธอขำและอมยิ้มนิดหน่อย นั่นก็คือ ในคำที่เธอวงไว้ ที่จริงแล้วมันไม่ได้อ่านว่า

- พริม! - โดยทั่วไปแล้วมันจะอ่านออกเสียงว่า - ไพรม!! - ต่างหาก..?!

และทันใดนั้น ราวกับเธอถูกคำว่า อัจฉริยะ กระแทกเข้าอย่างแรงที่ศีรษะ!!

เธอตระหนักได้ทันที่ว่าสำหรับคุณพ่อของเธอแล้ว ปริศนาที่แท้จริงมันอาจจะเพิ่งเริ่มต้นขึ้นจากตรงนี้ก็เป็นได้

‘มันไม่น่าจะจบง่ายถึงเพียงนี้ ปริศนาที่ซ้อนปริศนาดูจะเป็นเรื่องธรรมดาของผู้ที่ไม่ธรรมดามิใช่หรือ?! ’

ขณะที่คิด ใจของเธอเริ่มเต้นแรงขึ้น เธอหันไปหาคอมพิวเตอร์ที่อยู่ข้างกายของเธอ เปิดเครื่อง

เข้าอินเตอร์เน็ต ไปที่เว็บไซต์  Google.com  และเริ่มค้นหาความหมายของคำ ๆ นั้นในทันที..

[ PRIME แปลว่า ] เธอพิมพ์คำ ๆ นี้ลงไปในช่องค้นหาและกด Enter ไม่นาน link ต่าง ๆ ก็ปรากฏ

เธอเลือกผลลัพธ์ใน link แรก และกดเข้าดูข้างในในทันที..

 คำแปล prime แปลว่า – Dictionary English Thai – [ Translate this page]

Etdict.com/index.php?text=prime  

จากนั้น ข้อมูลจากใน www.ETdict.com ก็ไหลพลั่งพรูออกมาทันที..

 

ดิกชันนารี อังกฤษเป็นไทย

1. prime [adjective, คุณศัพท์]

คำแปล/ความหมาย : ที่ดีที่สุด

คำที่เกี่ยวข้อง : ที่ดีเลิศ

 

เริ่มแรกในความหมายที่เห็น เธอแอบคิดในใจ ‘นี่เป็นชื่อที่ดีและเหมาะสมกับเรามาก ๆ คุณแม่คง

ได้เข้ามาเห็นแล้ว และมันก็สมเหตุสมผลดี!! ’ หากแต่สิ่งที่เธอพยายามหามันจะต้องเป็นอะไรที่

มากกว่านั้น เธอจึงไล่อ่านความหมายต่าง ๆ ที่เหลือนั้นไปเรื่อย ๆ ..

 

2. prime [adjective, คุณศัพท์]

คำแปล/ความหมาย : ที่สำคัญที่สุด

3. prime [adjective, คุณศัพท์]

คำแปล/ความหมาย :  ที่มาลำดับแรก

4. prime [adjective, คุณศัพท์]

คำแปล/ความหมาย :  ที่เป็นจำนวนเฉพาะ

5. prime [noun, นาม]

คำแปล/ความหมาย :  ขั้นแรก

...

 

แล้วเธอก็ต้องมาสะดุดในความหมายที่ 4 นี้ - ที่เป็นจำนวนเฉพาะ - คำ ๆ นี้ที่เธอเคยได้ยินตอน

เรียนสมัยก่อน ‘เกี่ยวกับตัวเลข.. มันจะมีความหมายอะไรได้อีกไหมนะ?! ’ เธอเกิดความสงสัยขึ้นในบัดดล

ด้วยความอยากรู้เธอจึงใส่คำว่า ‘ตัวเลข ’ ในภาษาอังกฤษต่อท้ายคำว่า prime แล้วลองกดค้นหาใหม่อีกครั้ง..

[ prime number แปลว่า ]  และผลการสืบค้นจากเว็บไซต์ Google ที่ยังเปิดค้างไว้ แม้ไม่ต้องเข้า

ไปภายใน Link ไหน ทว่าความหมายของมันก็ปรากฏออกมาในทันที..

- เลขเฉพาะ คือ เลขจำนวนเต็มที่เขียนแยกเป็นผลคูณของเลขจำนวนอื่น ๆ ไม่ได้ ดังนั้น

ตามคำจำกัดความนี้ เลขเฉพาะจึงได้แต่ 2, 3, 5, 7, 11, 13, 17, 19, 23 …  -

ประมาณ link ที่ 3 ในหน้าค้นหา คำอธิบายเบื้องต้นของความหมายแสดงตัวออกมาให้เห็นอย่างเด่นชัด..

‘หรือนี่ต่างหากที่จะเป็นลำดับของตัวอักษรที่แท้จริง..?! ’ เมื่อคิดดังนั้นเธอจึงย้อนกลับไปที่

กระดาษแผ่นนั้นอีกครั้งหนึ่ง และนำปากกาวงลำดับต่าง ๆ ตามตำแหน่งตัวเลขเฉพาะตามที่ได้เห็น..

 

 

จากนั้นเธอก็นำตัวอักษรที่ได้ทั้งหมดมาเรียงต่อกัน..

 

- NAMEISBOY -

..แล้วมันก็เกิดขึ้น ชื่อที่คุณพ่อของเธอตั้งใจจะตั้งให้อย่างแท้จริงพลันปรากฏขึ้นอยู่ตรงหน้า!!

‘มันคล้ายชื่อญี่ปุ่น.. แต่ไม่ใช่!! ’ เธอนึก จากที่เห็นทุกอย่างนั้นช่างตรงตัวชัดเจน..

เธอรีบจดมันลงบนกระดาษโดยแยกคำเหล่านั้นออกจากกัน สภาพของเธอตอนนี้ตื่นเต้นมาก

ใจของเธอแทบจะเต้นทะลุออกมาข้างนอก มือของเธอชุ่มไปด้วยเหงื่อ..

 

 ‘NAME - IS - … ’

‘ชื่อนั้น - คือ - … ’

แล้วทันใดนั้นเสียงหวีดร้องของเธอก็ดังขึ้น..

 

‘กรี๊ดดดดดดดดดด.......ด!!!! ’

…

 

ภายหลังจากที่เหตุการณ์ในครั้งนั้นได้เกิดขึ้น หญิงสาวผู้นั้นเพิ่งจะมารู้ในภายหลังว่า..

ในตอนที่คุณพ่อของเธอนั้นตั้งใจจะตั้งชื่อให้ คุณแม่ของเธอยังไม่ได้ไปทำอัลตร้าซาวด์เพื่อดู

เพศของเด็กที่อยู่ในท้อง..

ท่านคงคิดว่าเด็กคนนั้นน่าจะเป็นลูกชาย ก็เลยตั้งชื่อให้ไว้ตามที่ท่านชอบว่า..

 

- BOY -

   

ขอขอบคุณ - www.google.com และ www.ETdict.com  เว็บไซต์ดี ๆ มา ณ ที่นี้ด้วยนะครับ

- และฉากหลังงาม ๆ  ‘จิงจังแมน ’  ฝีมือคุณพี่ Obey ด้วยนะคร้าบบบ

 

 

 

คุยกันหลังไมค์..

สวัสดีครับเพื่อน ๆ ทุกคน.. กลับมาพบกันอีกครั้งแล้วนะครับ^ ^

เป็นอย่างไรกันบ้างครับช่วงนี้..??

ผมเองงานเอายุ่งมาก ๆ ไปเลยล่ะครับ ถึงขั้นจะเรียกว่า ‘งานเข้า!! ’ ก็คงพอได้ 555+

(เห็นใครหัวฟู ๆ มีโอกาสเป็น จขบ.ได้สูง )

แต่ถึงกระนั้นก็พยายามจะเข้ามาใน Exteen อยู่บ่อย ๆ เพื่อเข้าไปเยี่ยมเยือน Blog ของเพื่อน ๆ ไม่ให้ขาด

(เท่าที่พอจะมีโอกาสนะครับ ใครยังไม่ได้ไปอย่าว่ากันน้า ^ ^ )

จะว่าไปแล้ว เดือนหนึ่ง ๆ นี่ผ่านไปเร็วเหมือนกัน เผลอแป็บเดียวนี่ก็จะผ่านไปอีกเดือนแล้ว..

ย้อนกลับไปดูผลงานเก่า ๆ ของตัวเอง สถิติที่ทำได้เฉลี่ยในตอนนี้คือ 1 Entry / เดือน!!!

โฮก..  ปีหนึ่งได้ประมาณ 12 Entry เองหรือนี่?!

ว้ากกกกกก...ก    Speed  ต่ำไปเป่าเนี่ย 555+ ^ ^

อย่างไรก็จะพยายามผลิตผลงานออกมาอย่างต่อเนื่องนะครับ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะครับ..

ชอบไม่ชอบอย่างไร ติชมกันได้แต่อย่าตบตีน้า (เค้าบอบบางนะเธอว์ โฮ่ ๆ ๆ ^ ^ )

มีความสุขมาก ๆ ทุกคนนะครับ ฝนตกช่วงนี้ รักษาสุขภาพด้วยครับผม

และขอบคุณทุกคนที่ติดตามนะครับ

แล้วพบกันใหม่คร้าบบบบ

^ ^

…